พระปิดตาที่คนใฝ่ฝันถึง และอยากได้เป็นเจ้าของ และเป็นพระปิดตาที่หายากที่สุดนั่นก็คือ พระปิดตา หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ พระปิดตา หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ครองความเป็นอันดับ 1 มาอย่างยาวนานและถาวรตลอดไป ส่วนเรื่องราคาก็ยังแพงเป็นอันดับ 1 ของพระปิดตาทั้งปวง ส่วนราคากลางถ้าสวย ๆ ก็อยู่ราว ๆ 30-50 ล้าน ถ้าแชมป์ก็ 100 ล้านขึ้นไป จะเห็นได้ว่าเป็นราคาที่สูงมาก ๆ แม้แต่เศรษฐีธรรมดายังร้อง และก็ไม่ค่อยมีการเปลี่ยนมือ และสาเหตุที่หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบมีราคาแพงมหาศาล เพราะพระที่เปลี่ยนมือจะเป็นพระหน้าเก่าทั้งนั้น หรือว่าพระย้ายรังทั้งสิ้น เพราะจำนวนองค์ที่หมุนเวียนในตลาดก็มีไม่   กี่องค์ แต่วันนี้เราจะมาพูดถึงพระปิดตา หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ            “องค์นวคุณ” ซึ่งเป็นพระที่ผู้เขียนหวงมากที่สุดในบรรดาพระปิดตาที่มีอยู่ทั้งหมด

            พระปิดตา หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ “องค์นวคุณ” เป็นพระที่มีความสวยสมบูรณ์ และปิดทองมาตั้งแต่เดิม ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง พื้นผิวของทองเก่าจะแห้งไม่มีความเงา พื้นผิวส่วนที่สูงขององค์พระจะมีร่องรอยถูกสัมผัสบ้าง จึงทำให้ผิวส่วนบนจะจัดขึ้น และมีผิวทองเก่าหลุดร่อนตามกาลเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนตามซอกหรือส่วนลึกจะมีคราบความเก่าฝังตัวอยู่แน่นอยู่ทั่วไป จริง ๆ แล้วพระปิดตา หลวงพ่อแก้ว พิมพ์ใหญ่ จะมีพิมพ์ด้านหน้าอยู่หลายแม่พิมพ์ แต่ละพิมพ์จะใกล้เคียงกันมาก แต่สำหรับ หลวงพ่อแก้ว พิมพ์ใหญ่หลังแบบ        “องค์นวคุณ” องค์นี้เป็นพิมพ์มาตรฐานที่เล่นกันตั้งแต่อดีตมาจนถึงปัจจุบัน และจุดตำหนิต่าง ๆ ก็ชี้ตำหนิไปแล้วในหมวดบทความ แต่ก็มีจุดลับอยู่ 1 จุด ที่องค์อื่น ๆ จะไม่ค่อยติด นั่นก็คือ ท่อนแขนขวาช่วงท่อนล่าง ด้านในใกล้สะดือ จะมีเนินขึ้นมา 2 เนินอยู่ใกล้ ๆ กัน ซึ่งตำหนินี้เซียนรุ่นเก่าจะเรียกว่า 2 เกาะ ซึ่งปกติถ้าพระปิดตากดพิมพ์ไม่ลึกเนิน 2 เนินนี้ ก็จะไม่ติด ซึ่งปัจจุบันตำหนิ        2 เนินนี้จะไม่มีเซียนคนไหนพูดถึง เพราะมันไม่ค่อยติดในองค์อื่น ๆ

            ประวัติการได้ครอบครอง พระปิดตา หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ “องค์นวคุณ” ผู้เขียนได้มาประมาณ 20 ปีแล้ว จะเห็นได้ว่าพระสวย ๆ พระหลัก ๆ ของผู้เขียนได้มาช่วง 20 ปีที่แล้วทั้งนั้น ซึ่งปัจจุบัน จะหาพระสวยพระหลักแบบนี้คงจะหาไม่มีอีกแล้ว จำได้นายหน้าไปหาเพื่อนที่อยุธยา และเพื่อนนายหน้าก็เล่าให้ฟัง และพาไปดูก็เลยขอรูปมา 1 ชุด ให้ผู้เขียนดู ผู้เขียนเห็นแล้วตื่นเต้นบอกว่าเจ้าของเปิดราคาไว้เท่าไร นายหน้าตอบกลับว่ายังไม่เปิดราคาครับ ผู้เขียน     ก็ขอรูปชุดนั้นไว้ แล้วก็รีบไปให้ อ.เต็ก ดูก่อน อ.เต็ก เห็นรูปเท่านั้นแหละตาโตเลย แล้วถามว่า องค์จริงอยู่ไหน ผมก็ตอบว่าอยู่ไกลถึงอยุธยา ราคาเท่าไร เค้ายังไม่เปิด อ.เต็ก ก็เริ่มชมว่า พระปิดตา หลวงพ่อแก้วองค์นี้สวยที่สุดในประเทศไทย รับรองไม่มีใครสวยกว่าองค์นี้แล้ว อ.เต็ก แนะให้ลองเอาวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ไปแลก แต่เลือกองค์เนื้อจัด ๆ ดูง่าย ๆ หลังจากนั้นก็นัดกับนายหน้าให้พาไปดู เมื่อไปถึงนายหน้าก็พาเข้าไปหา ผู้เขียนเห็นบ้านช่องแล้วก็นึกในใจแล้วน่าจะคุยลำบากแน่ แล้ว   ก็นั่งคุยกัน นายหน้าก็เอ่ยปากขอชมหลวงพ่อแก้วองค์สวยหน่อยครับ เจ้าของบ้านก็รีบตอบว่า ให้ดูได้ แต่ผมไม่ขายนะครับ ผมก็รีบตอบไปว่าไม่เป็นไร ให้ชมก็ดีใจแล้ว ในที่สุดเจ้าของบ้านก็ขึ้นไปชั้นบน แล้วเอาพระปิดตาหลวงพ่อแก้วใส่ตลับเงินเก่า ๆ ลงมา แล้วยื่นให้ผู้เขียนดู ผู้เขียนดูด้วยตาเปล่าก่อนแล้วก็นึกในใจว่า “หลวงพ่อแก้วครับ ถ้าผมมีวาสนาได้ครอบครองพระปิดตาองค์นี้ ผมจะทำตลับทองใส่ให้อย่างสวยเลย หลวงพ่อแก้วเรามาอยู่ด้วยกันนะครับ” แล้วผู้เขียนก็ค่อย ๆ ส่อง แต่เจ้าของพระไม่ให้แกะตลับ เพราะเป็นตลับเปิดหน้าหลัง ผู้เขียนก็ส่องกลับไปกลับมาอยู่หลายรอบจนจุใจเลย ก็เลยถามเจ้าของพระว่าไม่เปลี่ยนใจหรือครับที่ว่าจะไม่ขายพระปิดตา หลวงพ่อแก้วองค์นี้ “ไม่เปลี่ยนใจครับ” แล้วคุณดูหลวงพ่อแก้วองค์นี้เป็นไงบ้างครับ ผมก็ตอบไปว่า ผมชอบมากครับ แล้วผู้เขียนก็ถามเจ้าของพระว่าดูพระเป็นหรือเปล่า เจ้าของพระก็ตอบว่าดูได้นิดหน่อย ผู้เขียนก็เริ่มปลดพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ที่เตรียมไว้ในคอให้เจ้าของบ้านชมบ้าง เจ้าของบ้านส่องอยู่นานแล้วอมยิ้มเล็ก ๆ แล้วก็พูด ผมดูไม่เป็นหรอกครับ แต่ผมดูแล้วก็น่าจะดี เนื้อจัดดี แล้วด้านหลังเป็นไงบ้างครับ ผมก็แกะพระออกจากตลับก็ยื่นให้ดู เจ้าของบ้านก็รีบส่อง แล้วร้องว่าโอโห้ หลังกระดานเสียด้วย ผู้เขียนก็รีบสวนเลยว่า ไหนบอกดูไม่เป็นไงละ เจ้าของบ้านก็ตอบว่า พอดูได้ในระดับงู ๆ ปลา ๆ จะให้ฟันธงว่าแท้หรือไม่แท้ผมไม่กล้าฟันธงหรอก ผู้เขียนก็เริ่มยื่นข้อเสนอว่า ถ้าเจ้าของบ้านชอบพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ของผมก็แลกหลวงพ่อแก้วได้นะครับ เจ้าของบ้าน   ก็เฉย ๆ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แล้วก็ถามว่าในคอที่ใส่อยู่ยังมีอะไรอีกครับ ผมก็ตอบว่ายังมี         ผงสุพรรณหน้าแก่กับนางเข่าตรง เจ้าของบ้านบอกขอผมชมหน่อย ผมก็รีบปลดให้เจ้าของบ้านดู เจ้าของบ้านก็ส่องพระทั้งสององค์สักพัก แล้วก็บอกว่า พระของคุณทั้ง 3 องค์ เป็นพระดูง่ายทั้งหมดเลย แต่ไม่มีองค์ไหนสวยแชมป์เลย ถ้าคุณจะแลกกับหลวงพ่อแก้วองค์นี้ คุณต้องใช้พระทั้งสามองค์รวมสร้อยทองเส้นใหญ่ด้วย แบบนี้ผมก็ตกลงและข้อเสนอนี้คุณตกลงผมก็จะให้ลูกชายไปตามเพื่อนผมมาดูพระคุณอีกทีว่าแท้หรือไม่ “ผมก็ยิ้มจืด ๆ และนึกในใจว่า นี่มันปล้นกันชัด ๆ เลยนี่หว่า” ผู้เขียนก็ตอบไปว่า ขอคิดแป๊บ และคำนวณดูว่าพระทั้ง 3 องค์ เป็นแค่พระดูง่ายฟอร์มดี เราซื้อมาก็ไม่ได้แพงมาก รวมกับตลับทอง 3 ใบ สร้อยทองอีก 5 บาท สร้อยทองเดี๋ยวก็ไปซื้อใหม่ก็ได้ แต่หลวงพ่อแก้วองค์นี้ อากู๋บอกว่าแชมป์ประเทศเลยนะ ผู้เขียนก็เลยเสนอไปว่า เอาแค่พระ 3 องค์และตลับทองก็แล้วกัน เจ้าของบ้านบอกงั้นก็ไม่ตกลง เจ้าของบ้านเริ่มเสียงเข้ม แล้วพูดขึ้นว่า พระคุณดูง่ายก็จริง แต่ผมไม่ใช่เซียนพระจะเอาไปขาย ๆ ก็ไม่ได้ราคาอย่างพวกเซียน ส่วนสร้อยทอง+ตลับทองนั้นขายได้แน่ ๆ ผมก็คิดง่าย ๆ ว่า พระเปล่า 3 องค์ แลกหลวงพ่อแก้ว ส่วนสร้อยทอง+ตลับทองนั้นคือกำไร ผมถามคุณครั้งสุดท้ายถ้าคุณไม่สู้ก็กลับบ้านได้เลย ผู้เขียนก็นึกถึงอากู๋ว่าอยู่ตรงนี้ก็ดี จะได้ปรึกษาว่าจะเอาอย่างไงดี สุดท้ายผมก็ตอบตกลง เจ้าของบ้านก็เรียกลูกชายไปตามเพื่อนมาดู เมื่อเพื่อนเจ้าของบ้านมาถึงก็ตะโกนถามว่า เจ้าของตัวจริงมาแล้วเหรอ เจ้าของบ้านก็เรียกเพื่อนมาช่วยดูพระ 3 องค์นี้หน่อย เพื่อนเจ้าของบ้านส่องพระสมเด็จก่อนเลยแล้วตอบว่า วัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้แท้สวยเนื้อจัดดูง่ายดี องค์ที่ 2 ส่องสักพักพลิกหน้าหลัง แล้วบอกว่า ผงสุพรรณหน้าแก่แท้เหมือนกัน องค์นี้ก็เนื้อจัดดูง่าย องค์สุดท้าย เป็นนางพญาพิมพ์เข่าตรง องค์นี้เนื้อเขียว พิมพ์ลึกคมชัดดี เนื้อจัด พระทั้ง 3 องค์เป็นพระแท้ทั้งหมด และก็หันมาถามเจ้าของบ้านว่าแล้วจะเอาองค์ไหนละ เจ้าของบ้านเลยบอกว่า จะแลกพระกันคือ เอาพระทั้ง 3 องค์พร้อมตลับและสร้อยทองด้วย แลกกับพระปิดตา หลวงพ่อแก้ว องค์สวยของผม เพื่อนเจ้าของบ้านบอกว่า แลกได้ คุ้มอยู่แล้ว แล้วก็พูดต่อว่า พระทั้ง 3 องค์ เป็นพระดูง่าย คงขายได้ไม่ยากหรอก ส่วนหลวงพ่อแก้ว เป็นพระสวยแชมป์ก็จริง แต่จะมีกี่คนที่ดูเป็น ยิ่งเจอสวยขนาดนี้ อาจจะโดนสวดก็ได้ เพื่อนเจ้าของบ้านก็แนะให้เจ้าของบ้านแลกเลย สุดท้ายก็แลกกันสำเร็จ ผู้เขียนก็เดินตัวเบาออกจากบ้านเจ้าของพระแล้วก็จ่ายค่านายหน้าไป แล้วก็รีบกลับไปให้ อ.เต็ก ดูตัวจริง ทันทีที่ อ.เต็ก เห็นหลวงพ่อแก้วตัวจริง ก็รีบส่องดูว่ามีอุดมีซ่อมหรือเปล่า แล้วก็พูดออกมาว่าสมบูรณ์ดีไม่มีอุดหรือซ่อม หรือตบแต่งพระเป็นพระที่สวยที่สุดในวงการ หลวงพ่อแก้วองค์นี้เก็บไว้ให้ดี และพระสวยขนาดนี้ไม่จำเป็นต้องไปประกวดให้กรรมการจับพระให้เสียผิวเปล่า ๆ เออแล้วมึงซื้อมาเท่าไร ผมก็ตอบไปว่า แลกของกัน คือเจ้าของพระปิดตาหลวงพ่อแก้ว เขาเอาพระ 3 องค์ที่ใส่ไป ก็มีวัดระฆังพิมพ์ใหญ่, ผงสุพรรณหน้าแก่ และนางเข่าตรง+ตลับทอง+สร้อยด้วย ผมขอลดหย่อนเอาแต่พระอย่างเดียวเค้าก็ไม่ยอม สุดท้ายก็ต้องแลก อ.เต็ก ก็รีบตอบว่าเป็นอากู๋ก็แลกเหมือนกันนั่นแหละ พระหลวงพ่อแก้วสวยระดับแชมป์โลกแบบนี้ มึงไม่ต้องไปหาองค์ที่สอง แค่หาองค์สวยธรรมดายังหายากเลย และสิ่งที่แลกวันนี้มึงตัดสินใจถูกแล้ว พระที่มึงใส่อยู่ 3 องค์เป็นพระสวยปานกลางแต่แค่เนื้อจัดดูง่าย เราจะหาเมื่อไหร่   ก็หาได้ แล้วทางโน้นเค้าดูเป็นเหรอถึงกล้าแลก ผมก็ตอบ อ.เต็กไปว่า เค้ามีเพื่อนดูให้ก็ดูเก่งนะ อธิบายแต่ละองค์ได้ละเอียดถี่ถ้วน และดูคนเดียว และเจ้าของพระก็เห็นคล้อยตาม อ.เต็กก็พูดต่อว่า มึงนี่โชคดีแบบมหาศาลเลยที่ได้หลวงพ่อแก้วองค์นี้ เพราะอนาคต พระองค์นี้เข้าสู่วงการเมื่อไหร่ อันดับพระปิดตาหลวงพ่อแก้วอันดับ 1 จะมีการเปลี่ยนแปลงทันที หลวงพ่อแก้วองค์นี้ราคาจะพุ่งหลายสิบล้าน (ราคาตอนนั้น) มึงอายุยังน้อย ยังมีเวลาอีกเยอะ หลังจากนั้นก็คุยกับ อ.เต็ก อีกสักพัก ก็ลากลับ รุ่งขึ้นก็ไปวัดตลับทอง ตามสัญญาที่ให้ไว้กับหลวงพ่อแก้วองค์นี้ ตอนเจรจาซื้อขาย

            หลังจากนั้นก็เก็บมาหลายปี ก็มีความคิดว่า จะลงหนังสือบ้าง เผื่อจะได้รับรู้ถึงกระแส หลวงพ่อแก้วว่าเป็นไงบ้าง ก็คิดถึงคเณศ์พรพระเครื่อง ซึ่งมีคุณสมศักดิ์ ศกุนตนาฏ เป็นเจ้าของ และบรรณาธิการ ซึ่งคุณสมศักดิ์ เป็นคนเก่ง และดูพระได้หลายชนิด ถือได้ว่าเป็นเซียนใหญ่ได้คนหนึ่งเลย แม้กระทั่งเซียนใหญ่บางท่านจะซื้อพระยังต้องมาขอคำปรึกษาเลย และหนังสือคเณศ์พรทั้งเล่มจะไม่มีโฆษณาเลย คือไม่มีสปอนเซอร์ ก็คือ จะลงพระใครหรือไม่ลงพระใคร ไม่ต้องเกรงใจใคร และได้เขียนบอกตรงคำนำแล้วว่า ถ้าพระคุณสวย และเป็นพระแท้ดูง่ายเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่านก็ให้ส่งภาพมาโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ ทั้งสิ้น และถ้าภาพพระของคุณได้ลงในคเณศ์พร ทางทีมงานจะลงชื่อเจ้าของพระไว้ใต้ภาพพระของคุณถือเป็นการขอบคุณ ก่อนที่ผู้เขียนจะส่งภาพพระปิดตาหลวงพ่อแก้วองค์นี้ไปลงก็เคยส่งภาพพระหลัก ๆ ไปลงแล้ว 6-7 องค์ แต่คราวนี้ก็ส่งไปอีก      3 องค์ ก็รอลุ้นว่าจะลงให้กี่องค์ จะลงด้านในหรือจะลงปก และในที่สุด เล่ม 175/2551 ก็วางแผง ผู้เขียนจำได้ว่าเปิดตั้งแต่หน้าแรกไปเรื่อย ๆ ไม่เห็นจะมีลงเลยจนเปิดถึงปกสุดท้าย คือหน้าหลังสุดถึงจะเจอ เออ ลงปกหลังด้านนอกนี้เอง ตอนนั้นลุ้นมาก ๆ เพราะพระหลวงพ่อแก้วสวยขนาดนี้ ถ้าเจ้าของหนังสือไม่เก่งจริงคงไม่กล้าลงหรอก ผู้เขียนส่งภาพไปลงที่คเณศ์พรตั้งแต่เล่มที่ 170/2549-เล่มที่ 190/2555 รวม 7 ปี ลงภาพให้ 65 ภาพ และหนังสือคเณศ์พรทุกเล่มที่ลงภาพพระของ ช้าง–วัดห้วย ยังเก็บไว้อย่างดีทุกเล่ม และหลวงพ่อแก้วพิมพ์ใหญ่หลังแบบ “องค์นวคุณ” ผู้เขียนก็ส่งไปลงหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ซึ่งสมัยนั้นมีคุณตะวันบูรพาเป็นบรรณาธิการ คนนี้ก็เป็นรุ่นเก่าแล้ว และเก่งมาก ๆ คนหนึ่งเช่นกัน และไม่เสียค่าใช้จ่ายเหมือนกัน ผู้เขียนส่งภาพพระไป 3 องค์ คุณตะวันบูรพาลงให้หมด ก็มี หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ “องค์นวคุณ” เม็ดขนุนพิมพ์ใหญ่เนื้อเขียวสภาพแชมป์ และพระสุพรรณยอดโถสภาพแชมป์เช่นกัน ลงให้เมื่ออาทิตย์ที่ 9 พ.ย. 51 และประโยคเด็ด ๆ ที่คุณตะวันบูรพาชอบชมพระผู้เขียนเสมอ ๆ ว่า “พระสวยขนาดแชมป์เรียกพี่” ผู้เขียนส่งภาพพระไปลงเดลินิวส์ลงเล่มแรก 9-3-51 – เล่มสุดท้าย 31-1-53 ประมาณ 2 ปี ลงภาพพระของ ช้าง–วัดห้วย ไป 55 องค์ หลังจากนั้นคุณตะวันบูรพาก็เลิก ผู้เขียนคาดว่าคุณตะวันบูรพาคงอายุมากแล้วก็เริ่มวางมือและให้คนอื่นมาทำแทน ผู้เขียนก็เลิกส่งภาพพระอีก ก็คงจะอิ่มตัวแล้ว หลังจากนั้น ปี 2555 ผู้เขียนก็ไปร้านหนังสือก็ไปเจอหนังสือ “รวมสุดยอดพระเครื่อง เมืองชลบุรี” เจ้าของหนังสือได้นำเอาพระปิดตาหลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ “องค์นวคุณ” ไปลงไว้ที่หน้า 12 ภายหลังผู้เขียนก็มีความคิดว่าสื่อที่โฆษณาพระให้ช้างวัดห้วยก็หมดลงแล้ว ถ้าไม่ทำอะไรต่อไป ชื่อ ช้าง–วัดห้วย ก็จะเงียบคนก็จะลืม จึงเริ่มเปิดเว็บ ช้าง–วัดห้วย ปี 2555 และได้เขียนบทความชี้ตำหนิพิมพ์โดยเอาหลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ “องค์นวคุณ” ไป         ชี้ตำหนิก็ได้ผลตอบรับเป็นอย่างดี ผู้คนก็โทรมาชื่นชมหลวงพ่อแก้วองค์นี้อย่างต่อเนื่อง และก็มีบางท่านได้สอบถามราคา ผู้เขียนก็ปฏิเสธไปหลายคน และพูดทิ้งท้ายไปว่า พระสวยระดับแชมป์โลกแบบนี้ราคามันไม่ใช่แพงธรรมดาอยู่แล้ว และคนที่จะได้ครอบครองเป็นคนต่อไป ก็ต้องถึงขั้นระดับเจ้าสัว ถึงจะสมศักดิ์ศรี และผู้เขียนก็นึกถึงเวลาที่เราแก่ตัวลง พระก็ต้องเปลี่ยนมือ ก็คือสมบัติผลัดกันชม มันก็เป็นแบบนี้ทุกคนนั่นแหละ และก็ไม่รู้ถึงเวลานั้นแล้วหรือยัง ท่านผู้อ่านก็คงอยากจะรู้แล้วว่าพระปิดตาหลวงพ่อแก้ว พิมพ์ใหญ่หลังแบบ “องค์นวคุณ” องค์นี้ ผู้เขียนจะเปิดราคาไว้เท่าไร ผู้เขียนก็ตอบได้เลยว่า วันหนึ่งก็ต้องขายแน่ ๆ แต่จะขายให้ใคร และจะขายเท่าไร     ก็ยังไม่ได้คิด รู้แต่ว่าน่าจะแพงที่สุดเท่าที่มีการซื้อขายหลวงพ่อแก้ว พิมพ์ใหญ่หลังแบบกันมาเลยทีเดียวครับ

พระปิดตาหลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ พิมพ์ใหญ่หลังแบบ

“องค์นวคุณ”

                                                                                                            ช้าง–วัดห้วย

หมวดพระสุดหวง ของ ช้าง–วัดห้วย

                เรื่องพระสุดหวงของ ช้าง–วัดห้วย จริง ๆ แล้วก็มีหลายองค์ พอดีมีเพื่อนสมาชิกโทรมาคุยและสอบถาม และอยากรู้จริง ๆ ว่าเป็นองค์ไหน จะสวยขนาดไหน เพราะอะไรจึงหวงนักหวงหนา และได้มาอย่างไร และเปรียบเทียบกับพระสวยในวงการแล้วเป็นอย่างไร ทุกอย่างที่อยากรู้ก็บอกได้หมด ยกเว้น ข้อที่จะให้เปรียบเทียบกับพระในวงการ ถ้าจะให้เปรียบเทียบว่าเป็นแม่พิมพ์เดียวกันกับองค์นั้นองค์นี้แบบนี้ก็ได้ แต่ถ้าจะให้เปรียบเทียบว่าสวยกว่า แชมป์กว่าองค์ของคุณคนนั้น อันนี้ผมขอปฏิเสธ เพราะเค้าจะไม่ทำกัน และยิ่งออกสื่อด้วยแล้วไม่ควรทำอย่างยิ่ง พระจะสวยกว่าหรือจะด้อยกว่าต้องไปเปรียบเทียบกันเองครับ ยกตัวอย่าง พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ ในวงการ       มีสวยแชมป์เป็น 10 องค์ คนที่เป็นเจ้าของต่างก็จะบอกว่าพระตัวเองเป็นแชมป์ทั้งนั้นแหละ แค่บอกว่าองค์นั้นสวยกว่าโดยไม่ใช้พระของผู้เขียน แค่นี้เค้าก็เคืองแล้ว เผลอผู้เขียนอาจโดนด่าก็ได้ และตอนนี้เรามาเริ่มดูกันเลยว่าองค์ที่หวงสุดอันดับ 1 คือพระอะไร

H001 พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ “องค์บารมี”

                เราเริ่มต้นด้วยพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ก่อนเลย เพื่อเป็นศิริมงคลของหมวดนี้ ถ้าพูดถึงพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ของ ช้าง–วัดห้วย ที่สวยแชมป์ก็มีหลายองค์ แต่องค์ที่หวงที่สุด และคนเห็นตัวจริงน้อยที่สุด แค่ไม่เกิน 5 คนเท่านั้น พระสมเด็จองค์นั้นก็คือ “องค์บารมี”          พระสมเด็จองค์นี้เพิ่งจะเผยโฉมไม่นานมานี้ ตอนชี้ตำหนิ พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ 4 แม่พิมพ์ ตอนนั้นเปลี่ยนชื่อชั่วคราวเป็น “องค์ปาฏิหาริย์” ก็คือองค์ที่ 2 พิมพ์อกตัววีนั่นเอง

                ประวัติการได้ครอบครอง ถ้านับย้อนกลับก็ประมาณ 20 กว่าปีขึ้นไป ตอนนั้นเพิ่งหัดเล่นยังดูพระไม่เป็นเลย พระทุกองค์ต้องให้อากู๋ (อ.เต็ก นครปฐม) ดูให้ก่อนจ่ายเงินทุกครั้งไป ก็คือมีเพื่อนสนิทกันมาคุยให้ฟังว่า บ้านญาติของเค้ากำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน มีความจำเป็นจะต้องปล่อยพระออกเพื่อนำเงินมาใช้จ่าย ผู้เขียนช่วงนั้นกำลังสะสมพระอยู่พอดีก็สนใจ จึงบอกเพื่อนพาไปดูหน่อย และถ้าชอบก็ขอไปแห่ก่อนโดยให้เพื่อนรับรองและไปด้วยกัน เมื่อถึงวันนัดก็ไปเจอกันที่สามพราน ไปทางคลองใหม่ เข้าไปลึกมาก ๆ เมื่อถึงบ้านเจ้าของก็เอาพระชุดแรกมาลองเชิงก่อน ผมดูแล้วไม่ชอบคือเป็นพระย่อย ๆ ไม่ถูกใจเลยก็เลยถามว่า พระหลัก พระสวย ๆ ไม่มีเหรอ ราคาสูงหน่อยก็ไม่เป็นไร เจ้าของบ้านก็เอาพระชุดที่สองออกมา ก็เป็นพระเนื้อจัด ๆ ทั้งนั้น พระค่อนข้างสึก และ       มีพระสมเด็จบางขุนพรหมอยู่ 2 องค์ ขี้กรุเยอะ แต่ก็ยังไม่ถูกใจ ก็เลยถามเจ้าของบ้านว่า นี่ลุงถามจริง ๆ เลยนะ ลุงมีพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่หรือเปล่า ถ้ามีก็คัดสวย ๆ มาสัก 2 องค์ ลุงก็ตอบว่ามีแต่ราคาแพงครับ ผมก็บอกว่าไม่เป็นไร ราคาเดี๋ยวค่อยคุยกันดูของก่อน และถ้ารอบนี้ลุงเอาพระไม่สวยออกมาอีก ผมก็ขอลากลับแล้วนะครับ ไม่ขอลุงดูอีกเป็นรอบที่ 4 และในที่สุดลุงก็เอาพระสมเด็จวัดระฆังออกมาทีเดียว 4 องค์ มีพิมพ์เจดีย์ 1 องค์พอสวย ฐานแซม 1 องค์สึก และพิมพ์ใหญ่    1 องค์มุมล่างบิ่น ผมก็หันไปถามลุงว่าเนี่ยนะสวยสุดแล้วเหรอ ลุงก็ล้วงในคอออกมาให้ชมและบอกว่าพระสมเด็จองค์นี้สวยสุดแล้ว ถ้าคุณไม่ชอบก็ไม่มีแล้ว องค์นี้เจ้าของเดิมตั้งชื่อไว้ว่า “องค์บารมี” ผมก็ลองส่องดู เห็นครั้งแรกรู้สึกขนลุกเลย ก็คิดในใจว่าพระสวยขนาดนี้จะมาอยู่แถวนี้ได้อย่างไร แต่ก็ต้องถามลุงอีกว่า ยังมีสวยกว่านี้อีกมั้ย ลุงก็ถามกลับว่า องค์นี้ยังไม่ถูกใจอีกเหรอครับ ถ้างั้นคุณก็กลับได้เลย ลุงเริ่มหงุดหงิด ผมก็เลยรีบบอกลุงว่าองค์นี้ถูกใจแล้ว ที่ถามก็เพราะถ้าเกิดผมเช่าองค์นี้ เกิดลุงเอาสวยกว่าออกมาอีกผมก็ต้องหาเงินมาเช่าอีก เพราะผมเคยโดนแบบนี้มาแล้วเลยถามลุงให้แน่ใจก็แค่นั้น สรุปแล้ว พระสมเด็จ “องค์บารมี” องค์นี้ลุงเปิดราคาไว้เท่าไร ลุงก็รีบตอบว่าที่เปิดอยู่ก็ 9 แสน ผมก็ถามลุงว่าแล้วมีคนมาดูเยอะมั้ย ลุงก็ตอบว่ามีอยู่ 3 ราย แต่ต่อถูกลุงเลยไม่ขาย แล้วเค้าต่อลุงไว้เท่าไรครับ คนนึงให้ 3 แสน อีกคนให้เพิ่มมาอีกหน่อยคือ 4 แสน อีกคนไม่กล้าต่อเฉย ๆ ผมก็รีบถามลุงว่าและถ้าผมเอาพระสมเด็จองค์นี้ลุงจะลดให้ผมสุด ๆ เท่าไรครับ ลุงก็นั่งคิดแล้วก็บอกมาว่าลดได้สุด ๆ ก็ 6 แสน ผมก็คิดในใจว่าน่าจะจบที่ 5 แสน ผมก็ตอบลุงว่า 6 แสนเกินงบผมไปเยอะ ผมก็พูดต่อว่าตอนแรกผมกะต่อลุงครั้งแรก 3 แสน แต่มีคนให้ลุงสูงถึง 4 แสน ลุงก็คงไม่ให้ผมหรอก เอาเป็นว่าผมสู้ลุงทิ้งไว้ 4.5 แสน ถ้าลุงตกลงก็บอกเพื่อนผมไว้ ผมก็ทำท่าจะลากลับ ลุงก็พูดว่าเอาอย่างนี้ดีกว่า ถ้าคุณอยากได้พระสมเด็จองค์นี้จริงลุงขอ 5 แสน แต่ถ้าคุณไม่สู้คุณก็กลับไปคิดก่อนก็ได้ แต่ถ้าคุณตกลงลุงขอเงินสด 5 แสนวันนี้เลย ผมก็รีบตอบว่า 5 แสนก็ OK ตกลง แต่ผมเอาไปให้อาจารย์ผมดูก่อนโดยไปกับหลานลุง ถ้าอาจารย์ผมดูแล้วไม่มีปัญหาผมก็รีบเบิกเงินมาให้เลย และผมให้อาจารย์ผมดูคนเดียวจบเลย ลุงก็นั่งคิดสักพักแล้วก็ถามผมว่า แล้วคุณดูเองไม่เป็นหรือครับ ผมก็ตอบว่าผมเองเพิ่งหัดเล่นพระได้ไม่นาน พระราคาตั้งครึ่งล้าน ผมดูคนเดียวไม่กล้าตัดสินใจหรอก ลุงต้องเห็นใจผมบ้างนะครับและถ้าผมจ่ายเงินแล้ว ไม่มีมาขอเงินคืน และพระก็ให้หลานลุงเป็นคนถือ ลุงรีบตัดสินใจเลยเพราะเดี๋ยวธนาคารปิด และจะเบิกเงินไม่ทัน ลุงก็รีบตอบว่า ก็ได้ รีบไปรีบกลับ ผมก็รีบบึ่งรถไปหาอากู๋ (อาจารย์เต็ก) ทันทีที่ถึงบ้านอากู๋ ก็รีบเอาพระสมเด็จองค์นี้ให้อากู๋ดู อากู๋รับพระสมเด็จและดูด้วยตาเปล่าก่อน แล้วก็พูดขึ้นมาว่า วัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้แท้อยู่แล้วและสวยมาก ดูง่ายดี ผมเองก็ยิ้มดีใจสุด ๆ และพูดขึ้นว่า อากู๋ ลื้อแกะตลับออกมาดูให้ละเอียดว่ามีอุดหรือซ่อมตรงไหนหรือเปล่า? อากู๋ก็รีบแกะตลับและดูอย่างละเอียด แล้วตอบว่า ไม่มีอุดหรือซ่อม ผมก็รีบถามว่า สมเด็จองค์นี้เป็นพิมพ์ที่ 2 ใช่เปล่า? อากู๋ก็ตอบว่า เป็นวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ พิมพ์ที่ 2 แท้ล้าน% และสวยมากด้วย และซื้อมาเท่าไหร่ผมก็ยังไม่ตอบ แล้วพูดว่าผมฝากพระสมเด็จองค์นี้ไว้ที่อากู๋ก่อน เดี๋ยวผมไปส่งเพื่อนก่อนและไปเบิกเงินไปจ่ายเงินค่าพระก่อนเดี๋ยวผมมา จากนั้นก็รีบไปเบิกเงินกับเพื่อนแล้วไปให้ลุง ๆ ดีใจยิ้มแย้มแล้วบอกขอบใจ แล้วก็แวะไปส่งเพื่อนแล้วก็นัดเพื่อนว่าวันอาทิตย์นี้จะพาไปกินข้าวกัน ผมก็รีบกลับไปหาอากู๋ อากู๋ก็รีบถามพระสมเด็จองค์นี้ซื้อมาเท่าไร ผมก็ตอบไปว่า 5 แสน อากู๋ตกใจพูดเสียงสูง 5 แสน เลยหรือ และก็พูดให้กำลังใจผมว่าแต่พระองค์นี้ขายได้เป็นล้านอยู่แล้ว อากู๋ก็ถามต่อว่าสมเด็จองค์นี้ได้มาจากแถวไหน ผมก็ตอบว่าแถวสามพราน แต่เข้าไปลึกมาก อากู๋ก็รีบบอกว่า แถวสามพรานหรือแถวนครชัยศรีพวกบ้านอยู่ริมน้ำแถวนี้มีพระหลง ๆ เยอะมาก พวกอากู๋ที่ชื่อวินัยก็ไปหาพระละแวกนั้นมาส่งอากู๋อยู่เป็นประจำ หลังจากนั่งคุยสักพักผมก็ลาอากู๋กลับไปนั่งส่องดูอีก 2-3 วัน แล้วก็ไปถ่ายรูป และทำตลับใหม่

                หลังจากนั้นก็มีความคิดว่า อยากจะให้เซียนใหญ่ระดับอาจารย์ดูอีกสัก 1 คนก็คิดถึง          อ.สมศักดิ์ จวงสวัสดิ์ และตรงนี้เล่าแล้วเมื่อครั้งก่อน ที่ลงสมเด็จแตกลายงา แต่ครั้งนี้จะเล่าสั้น ๆ    ก็พอ ก็คือตอนนั้นสะสมพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ได้ประมาณ 10 องค์ ก็คัดพระสวย ๆ และมั่นใจ 6 องค์ไปให้ อ.สมศักดิ์ ช่วยดูให้หน่อย เมื่อถึงบ้าน อ.สมศักดิ์ อ.สมศักดิ์ก็ต้อนรับเป็นอย่างดี และได้ดูพระทั้ง 6 องค์ซึ่งมี “องค์บารมี” รวมอยู่ด้วย ผลปรากฏว่า พระแท้ทั้ง 6 องค์ และยังแนะนำให้ไปขายให้เฮียกวง (กิติ ธรรมจรัส) ตอนนั้นผมก็ตอบไปว่า ผมเพิ่งเริ่มศึกษา และสะสมเพียงเล็กน้อย ขอให้ฝึกให้เก่งก่อนแล้วค่อยปล่อยออกบางส่วน หลังจากนั้นก็อยากจะโชว์พระ “องค์บารมี” บ้าง ก็ส่งไปลงหนังสือฝากซื้อฝากขายในคอลัมน์ “พระแท้ผู้อ่านฝากมาโชว์” คือลงโชว์ไม่ได้ลงขาย แต่ก็มีคนโทรมาสอบถามจากราชบุรีน้ำเสียงเป็นคนมีอายุแล้ว ถามว่าพระสมเด็จองค์นี้เปิดราคาเท่าไร ผมก็ตอบไปว่า คอลัมน์นี้ลงโชว์ครับไม่ได้ขาย หลังจากนั้นก็มีความคิดว่าลองเปิดราคากับเศรษฐีดูว่าจะเป็นอย่างไร และเป้าหมายที่เล็งไว้ก็คือท่านนิพนธ์ ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิดท่านเป็น รมต.เกษตร ตอนนั้นท่านนิพนธ์ดังมาก ๆ และชอบแต่พระสวย พอดีพรรคพวกกันรู้จัก ส.ส. พรรคเดียวกัน ก็เลยอาสาเอารูปไปเสนอ เมื่อท่านนิพนธ์เห็นรูปก็ถูกใจ และรีบนัดดูตัวจริงที่พรรค โดยผู้เขียนเป็นคนถือพระสมเด็จเข้าไปเองเลย ท่านนิพนธ์ก็ชมว่า วัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้สวยมาก แต่ผู้เขียนสังเกตดูท่านนิพนธ์ท่านนิ่งมาก แค่อมยิ้มเล็ก ๆ ไม่แสดงท่าทีอะไร แล้วก็ขอตัวไปประชุมก่อน รายละเอียดแล้วค่อยคุยกัน ภายหลังคนติดต่อก็ส่งข่าวว่าราคาที่เสนอไปมันสูงเกินกว่าที่ท่านประเมินไว้เยอะ ท่านจึงขอปฏิเสธ แต่สำหรับผู้เขียนแค่ท่านนิพนธ์เรียกให้เอาพระเข้าไปให้ชม       ก็ดีใจมากแล้ว ในวงการตอนนั้นใคร ๆ ก็รู้ ท่านนิพนธ์เช่าแต่พระสวยกับสวยมาก ราคาต้องมาตรฐาน และเก็บพระสวย ๆ ไว้มากมาย และจะเลือกเก็บแต่พระเบญจภาคี และที่สำคัญไม่ค่อยเผยแพร่รูปภาพออกมาให้เห็น อ.เต็ก เคยเล่าให้ฟังว่าตอนเฮียเธ๊าป่วย (เจ็บตา) ท่านนิพนธ์กำลังจะไปเช่าพระรังใหญ่ ท่านนิพนธ์เลยถามเฮียเธ๊าว่า แล้วจะให้ใครไปแทนเฮียเธ๊าดี เฮียเธ๊าก็บอกว่าให้เฮียเต็กไปแทนก็แล้วกัน แต่ก่อนไปท่านนิพนธ์ให้เฮียเต็กไปหาที่บ้านก่อน (ภายหลังจึงรู้ว่าไปทดสอบเฮียเต็กก่อนว่าจะเก่งขนาดไหน) และเมื่อดูพระกันเสร็จเรียบร้อย ท่านนิพนธ์หัวเราะชอบใจและชมว่าเฮียเต็กเก่งจริง ๆ เมื่อถึงเวลานัดก็นัดกันที่ตึกช้าง ตอนนั้นท่านนิพนธ์เป็น รมต.เกษตร เมื่อไปถึงพนักงานก็ยืนเข้าแถวต้อนรับ เมื่อได้เจอเจ้าของพระก็ได้ชมพระ พระส่วนใหญ่เป็นพระเบญจภาคีทั้งนั้น และพระบางองค์ก็มีอุด มีซ่อมเล็ก ๆ น้อย ๆ เฮียเต็กก็แนะนำให้งัดที่อุดออก ก็ยังถือว่ายังสวยมาก แต่สุดท้ายการซื้อขายครั้งนี้ต้องยกเลิก รายละเอียดคงจะบอกไม่ได้ เพราะอาจจะกระทบเจ้าของพระ เรื่องของท่านนิพนธ์ อ.เต็ก ก็เล่าให้ฟังอยู่เรื่อย ๆ ก็คือ อ.เต็ก จะชมท่านนิพนธ์ว่าเป็นคนฉลาด ใจกว้าง เรียนรู้ได้รวดเร็ว เวลาเฮียเธ๊าชี้แนะ และในสายตา อ.เต็ก ท่านนิพนธ์จะเก่งกว่าเซียนใหญ่บางคนเสียอีก แต่ถ้าในบรรดาเศรษฐีด้วยกันท่านนิพนธ์น่าจะดูพระเก่งที่สุด และ     นี่คือบางส่วนของเรื่องจริงในอดีตที่อยากจะเล่าให้ฟัง ที่บางครั้งก็ยังนึกถึงเสมอ

                ส่วนพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ “องค์บารมี” องค์นี้ก็ยังอยู่กับผู้เขียนมายาวนานถึง 20 กว่าปี โดยไม่ได้ไปเสนอให้ใครอีกเลย ผู้เขียนก็ยังนึกอยู่เสมอว่าถ้าวันนั้นขายพระสมเด็จ “องค์บารมี” ไป ชาตินี้คงหาพระสวยขนาดนี้ไม่ได้อีกแล้ว ตอนนั้นที่ตั้งใจก็คิดว่าเราอายุยังน้อย พระสวยยังมีให้เราเช่าอีกเยอะ แต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็ 20 กว่าปี ผู้เขียนยังไม่เคยเจอพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ที่สวยกว่า “องค์บารมี” เลย และปัจจุบัน พระสมเด็จ “องค์บารมี” ที่เก็บเงียบมายาวนานถึง 20 ปี ไม่เคยเอาออกมาใส่เลย เมื่อลองเอามาเทียบกับรูปเก่าที่ถ่ายไว้ตอนได้มาใหม่ ๆ พระสมเด็จองค์นี้สวยมากขึ้นหลายเท่าตัว ผิวที่ถูกสัมผัสจากเจ้าของเดิมทำให้พื้นผิวส่วนที่สูง เช่น ซุ้มครอบแก้ว ใบหน้าพระ หน้าอกพระ ฐานทั้ง 3 ชั้น ที่เคยถูกสัมผัสจะจัดขึ้นและเข้มขึ้น แต่สภาพปัจจุบันพื้นผิวทั้งหมดกลับมาสมบูรณ์ เหมือนพระไม่เคยได้ใช้ และไม่เคยถูกสัมผัสเลย ผิวที่เรียกว่าคราบแป้งหรือคราบน้ำปูน งอกขึ้นมาเต็มพื้นผิวด้านหน้าและด้านหลัง พื้นผิวโดยทั่วไปจะออกขาวอมเหลืองนวล ๆ

 
รูปปัจจุบัน

รูปตอนได้มาใหม่ ๆ

                ผู้เขียนปกติหลาย ๆ ปี จะเอา “องค์บารมี” ออกมาดูสักครั้ง ก็ไม่ได้สังเกตว่าผิวพรรณได้เปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก แต่เมื่อนำพระสมเด็จไปถ่ายรูปใหม่เพื่อนำมาลงในหมวด “พระสุดหวงของ ช้าง–วัดห้วย” เมื่อเห็นรูปครั้งแรกก็คิดว่า ช่างถ่ายรูปคงให้แสงผิดไป เลยใช้กล้องมือถือถ่ายดูผลก็ออกมาใกล้เคียงกัน เลยเอาพระสมเด็จตัวจริงออกมาเปรียบเทียบกันและไปค้นภาพเก่ามาเปรียบเทียบพร้อม ๆ กัน จึงรู้ว่าพระได้เปลี่ยนแปลงไปมาก แต่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น คือผิวขาวนวลขึ้น ผิวที่เคยถูกสัมผัสก็กลับนวลขึ้น และกลมกลืนกันทั่วทุกพื้นผิว ผู้เขียนก็คิดเลยเถิดไปว่าอนาคตเมื่อเราอายุมากขึ้น พระสมเด็จ “องค์บารมี” องค์นี้ ก็ต้องเปลี่ยนมือ เรียกว่า “สมบัติผลัดกันชม” และใครจะเป็นคนดูแลต่อไป และจะดูแลดีขนาดไหนจะเอาพระสมเด็จองค์นี้มาใส่ทุกวัน หรือจะเก็บไว้สะสมอย่างเดียว แต่ในความคิดของผู้เขียนพระสวยระดับแชมป์ขนาดนี้ควรจะซื้อเก็บอย่างเดียว จะใส่ออกงานบ้างบางครั้งก็พอ

                และนี่ก็คือ พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ องค์สุดหวงอันดับ 1 ของช้าง–วัดห้วย และโปรดติดตามพระปิดตาสุดหวงอันดับ 1 ของช้าง–วัดห้วย ในครั้งหน้านะครับ

                                                                                                                                ช้าง–วัดห้วย

                                                                                                                082-5699162 (เบอร์ใหม่ล่าสุด)