พิมพ์ชะลูดมาตรฐาน  เนื้อผงคลุกรักจุ่มรัก  จ.นนทบุรี

                ถ้าจะกล่าวถึง พระปิดตาเนื้อผงคลุกรัก ระดับชั้นยอดแล้ว คงไม่มีใครไม่รู้จัก พระปิดตาหลวงปู่เอี่ยม วัดสะพานสูง ซึ่งเป็นพระปิดตาที่นิยมอันดับต้น ๆ ของเมืองไทย เป็นรองแค่หลวงพ่อแก้ว วัดเครือวัลย์ ในด้านราคาเท่านั้น ส่วนเรื่องของพุทธคุณนั้นไม่เป็นรองใคร หลวงปู่เอี่ยมสร้างพระปิดตาโดยสำเร็จด้วยผงโสฬสมงคล และผงตรัยสรณาคมณ์เป็นหลักใหญ่ และส่วนผสมผง    อื่น ๆ อีกหลายอย่าง มาคลุกเคล้า และสร้างเป็นพระปิดตาขึ้นมา เป็นที่ลือลั่นในคุณวิเศษของ     พระปิดตา ไม่ว่าจะดีในด้านเมตตามหานิยม หรือคงกระพัน มหาอุดหยุดกระสุนปืน ก็มีประสบการณ์มาแล้วมากราย หลวงปู่เอี่ยมเริ่มสร้างพระปิดตา ประมาณ พ.ศ.2397 เพื่อแจกเป็น      ที่ระลึกแก่ผู้ที่มาบริจาคทรัพย์ทำบุญ เพื่อสมทบทุนสร้างพระอุโบสถ

                สำหรับพระปิดตา หลวงปู่เอี่ยม วัดสะพานสูง พิมพ์ชะลูดมาตรฐาน เนื้อผงคลุกรักจุ่มรักองค์นี้ เป็นองค์ที่ผู้เขียนว่า งามอย่างคลาสสิคที่สุด เท่าที่เคยเห็นมา เป็นพระเนื้อผงคลุกรักแล้วจุ่มรัก และยังถักลวดไขว้ไปมารอบองค์พระรอยกดของเส้นลวดจะกดลงไปที่เนื้อรัก ทำให้เนื้อรักเป็นร่อง ภายหลังแกะลวดออกจึงเป็นรอยร่องของเส้นลวดไขว้ไปไขว้มา ส่วนพิมพ์ พระปิดตาองค์นี้จะเรียกว่า พิมพ์ชะลูดมาตรฐาน ให้ดูขาซ้อนกันในลักษณะขนานกัน แต่ถ้าเป็นชะลูดใหญ่ ขาจะซ้อนกันในลักษณะเฉียงขึ้น สภาพทั่วไปด้านหน้าเป็นพระสมบูรณ์มากมีรอยหลุดร่อนของรักบ้าง ตามส่วนสูงที่ถูกสัมผัส จึงทำให้เห็นเนื้อในว่าเป็นเนื้อสีน้ำตาลคือเนื้อผงคลุกรัก แล้วค่อยมาจุ่มรัก ส่วนด้านหลังรักค่อนข้างเต็มมีบางจุดเงาบ้าง เนื่องจากถูกสัมผัส สรุป สภาพโดยรวม เป็นพระปิดตาพิมพ์ชะลูดมาตรฐานที่สมบูรณ์มาก ๆ ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แถมมีร่องรอยของการถักลวดเดิมทำให้พระปิดตาพิมพ์ชะลูดองค์นี้งามอย่างคลาสสิค ที่หาได้ยากมาก ๆ ในวงการสมัยนี้ 

                สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ “องค์เกรียงไกร” เป็นสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ พิมพ์ที่ 4 พิมพ์เกศทะลุซุ้ม สภาพด้านหน้าโดยรวม เป็นพระสวยมาก ลึกดี มีรอยถูกสัมผัสน้อยมาก พื้นผิวจะออกเหลือง มีเม็ดพระธาตุและมวลสารเล็กน้อย ส่วนพิมพ์ทรงถือว่าล่ำสันงามสง่าดี และเป็นพระดูง่ายมาก ๆ พูดถึงแม่พิมพ์ 4 พิมพ์เกศทะลุซุ้ม มีเซียนบางท่านกล่าวว่ามีแม่พิมพ์ตัวเดียว จริง ๆ แล้ว แม่พิมพ์สมเด็จวัดระฆังแต่ละพิมพ์จะมีแม่พิมพ์มากกว่า 1 พิมพ์อยู่แล้ว และเช่นกันแม่พิมพ์ที่ 4 ก็มีแม่พิมพ์มากกว่า 1 พิมพ์อยู่แล้ว ยกตัวอย่าง เช่น พิมพ์อกวีเกศทะลุซุ้ม และพิมพ์เอวผายเกศทะลุซุ้ม แค่ยกตัวอย่างก็ 2 แม่พิมพ์แล้ว อยู่ที่ว่าเรารู้ลึกขนาดไหน เซียนทั่วไปส่วนใหญ่จะยึดถือพระแชมป์องค์ใดองค์หนึ่งเป็นองค์ครู หรือเป็นแบบอย่าง ถ้าไปเจอสมเด็จองค์ไหนพิมพ์ไม่เหมือนองค์          ที่ยึดถือ ก็ตีเก๊ เล่นพระแบบนี้ก็คือขาดการวิเคราะห์ จำพระเป็นองค์ ๆ ไป พระใหม่หรือพระหน้าใหม่หมดสิทธิ์เกิด ส่วนด้านหลังเป็นแบบหลังสังขยา ซึ่งเป็นหลังมาตรฐานของวงการเล่นหากัน ลักษณะทั่วไปจะเป็นหลุมเป็นแอ่งขนาดเล็กกระจายอยู่เต็มพื้นที่ ให้สังเกตขอบของหลุมจะมีลักษณะมน และขนาดพอ ๆ กัน กระจายตัวอย่างธรรมชาติ ส่วนของแต่งหรือทำใหม่จะใช้ของมีคมแงะออก หลุมที่เกิดจะเหมือนรอยกะเทาะหลุดออก ขอบหลุมจะมีรอยคม บางทีจะเห็นรอยแงะเป็นหลุมเรียงเป็นแถวไม่กระจายตัวอย่างธรรมชาติ จริง ๆ แล้วถ้าเราดูเรื่อย ๆ จะสังเกตเห็นว่าของทำเลียนแบบทำอย่างไรก็ไม่เหมือน

                สรุป พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ “องค์เกรียงไกร” เป็นสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่พิมพ์ที่ 4 พิมพ์เกศทะลุซุ้ม ด้านหลังเป็นแบบหลังสังขยา

เนื่องจากมีเพื่อนสมาชิก (ลูกค้า) มีความประสงค์สนใจอยากดู สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่    ที่เก็บเงียบไม่เคยออกมาโชว์ ที่มีความงามเป็นเลิศ งามทั้งด้านหน้าและด้านหลัง และขอเป็นแบบหลังมาตรฐานที่วงการเล่นหากัน ผมก็ตอบกลับว่า ยี่ห้อ ช้าง-วัดห้วย มันมีอยู่แล้ว แต่ราคาสูงนะ ถ้าคุณสู้ราคา ผมจัดให้ชม 2 องค์

No. C006 พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ “องค์ก้องภพ”

                องค์แรก เป็นสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ “องค์ก้องภพ” เป็นสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ พิมพ์ที่ 2 พิมพ์อกวี สภาพพิมพ์ด้านหน้า เป็นพระที่สวยมาก ๆ พิมพ์ทรงกดได้ลึก คม ชัดเจนดี และดูง่าย หลักการดูพิมพ์ตำหนิหลัก เช่น เส้นซุ้มมุมบนซ้ายมือพระจะล้มเอียงเตี้ยกว่าอีกข้าง หรือจะเป็นรักแร้ซ้ายพระถึงหัวไหล่ จะมีเนื้อบางกว่าด้านขวามือพระ หรือไม่ว่าจะเป็นเส้นบังคับพิมพ์ด้านซ้ายมือพระก็จะตกกึ่งกลางแขนซ้ายพระ ส่วนจุดอื่นให้ไปดูในเว๊บ ช้าง-วัดห้วย ส่วนเนื้อและผิว จะเป็นรอยปริเส้นเล็ก ๆ เต็มพื้นผิวด้านหน้า ส่วนเม็ดมวลสารจะมีเล็กน้อย จึงทำให้พระสมเด็จองค์นี้ค่อนข้างสะอาดเรียบร้อย ผิวจะออกขาวอมเหลือง ส่วนด้านหลังนี่ซิทีเด็ดเลย เป็นแบบหลังกระดาน ด้านข้างขอบจะมีรอยปริทั้ง 3 ด้าน ขอแทรกเรื่องหลังกระดานให้เล็กน้อย เซียนบางท่านจะบอกว่าหลังกระดานจะต้องมีเส้นขวางแค่ 2-3 เส้นเท่านั้น อันนี้ผมบอกได้เลยว่าไม่จริงเสมอไป เซียนท่านนั้นคงไปยึดติดกับพระเก่าในวงการ ซึ่งมีแค่ 1-2 องค์ที่เป็นแบบนั้น จริง ๆ แล้วหลังกระดานก็คือรอยคลองเลื่อยที่ทำการผ่าไม้ ถ้าใบเลื่อยคมไม้ที่ผ่าออกมาคลองเลื่อยจะเป็นเส้นละเอียด แต่ถ้าใบเลื่อยไม่คมหรือทื่อไม้ที่ผ่าออกมาคลองเลื่อยจะเป็นเส้นใหญ่ และมีความเอียงลึกก็แค่นั้นเอง และอีกอย่างไม้ที่กดหลังสมเด็จวัดระฆังก็ไม่ได้มีอันเดียว อย่าไปยึดติดแบบ ๆ เดียว ผู้เขียนว่าให้จดจำพิมพ์ด้านหน้าให้แม่น ๆ จะดีกว่า

                สรุป พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ “องค์ก้องภพ” เป็นวัดระฆังพิมพ์ใหญ่พิมพ์ที่ 2 พิมพ์อกวี สภาพสวยแชมป์ ด้านหลังเป็นแบบหลังกระดาน

                ขึ้นชื่อว่า พระพิจิตรแล้ว ทุก ๆ ท่านจะต้องนึกถึงพระเนื้อชินที่มีขนาดเล็กจิ๋ว พุทธคุณหนักไปทางคงกะพันชาตรีหรือว่าเหนียว พระพิจิตร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยสุโขทัยตอนปลาย และพระพิจิตรที่นิยมสุดราคาแพงสุด หายากสุดต้องยกให้พระพิจิตร วัดนาคกลาง

                พระพิจิตร วัดนาคกลาง พบขึ้นที่กรุงเทพฯ นี่เอง คือที่วัดนาคกลาง ถนนอรุณอัมรินทร์ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร พระพิจิตร วัดนาคกลาง จะเป็นพระทรงห้าเหลี่ยม จะมีรอยหยักตรงขอบด้านบนบริเวณแนวศรีษะพระทั้งสองข้าง ตัวองค์พระนั่งขัดราบ ปางมารวิชัย มีขอบซุ้มโดยรอบ ด้านหลังมีทั้งแบบหลังตันและหลังลายผ้า พื้นผิวบางองค์ตามซอกจะเป็นผิวปรอท บางองค์ผิวดำจัดก็มี ขนาดความสูงวัดจากตัวจริง (หลายองค์) ประมาณ 1 ซม. (แต่มีตำราหลายเล่มเขียนว่า ขนาดกว้าง 0.5 ซม. สูงประมาณ 0.6 ซม.) แต่ในความคิดของผู้เขียนว่าน่าจะพิมพ์ขนาดผิด เพราะถ้ากว้างแค่ 5 มม. สูง 6 มม. รูปทรงของกรอบจะต้องออกเป็นสี่เหลี่ยม ท่านผู้อ่านลองวัดจากรูปในตำราองค์ไหนก็ได้ ให้แบ่งฐานเป็น 5 ส่วนก่อน และแบ่งความสูงเป็น 6 ส่วน ซึ่งผู้เขียนแบ่งแล้ว 6 ส่วนจะตกประมาณกึ่งกลางเกศขององค์พระ เท่าที่ผู้เขียนพบเจอมาและผู้เขียนก็มีอยู่หลายองค์ ขนาดความสูงประมาณ 1 ซม. ทั้งสิ้น และหนังสือพระกรุฉบับมาตรฐานของคุณประชุม    กาญจนวัฒน์ ก็มีลงขนาดเท่าตัวจริงก็ประมาณ 1 ซม. เหมือนกัน ส่วนบางองค์ก็ไม่ได้ตัดปีกออกก็มีเหมือนกันขนาดในกรอบห้าเหลี่ยมสูงประมาณ 1 ซม. เช่นกัน

                พระพิจิตร วัดนาคกลาง ถือว่าเป็นเบอร์ 1 ของตระกูลพระพิจิตรเลยก็ว่าได้ เป็นพระ          ที่ค่อนข้างหายาก มีน้อย ราคาสูง สำหรับองค์ที่ท่านได้ชมอยู่นี้เป็นพระของผู้เขียนเอง สภาพด้านหน้าเป็นพระที่เทพิมพ์ออกมาติดได้ลึกคมชัดดี ด้านหลังเป็นแบบหลังตัน พื้นผิวด้านหลังเป็นรอยย่นหดตัว พื้นผิวโดยทั่วไปทั้งด้านหน้าและหลังจะเป็นผิวดำสนิท ภายในซอกจะเห็นคราบปรอทขาวอยู่ภายใน จัดได้ว่าเป็นพระสวยมากองค์หนึ่งของตระกูลพระพิจิตร วัดนาคกลาง...

�งกลม สวยไม่ขาดไม่แหว่ง การหลบของปลายเส้นยันต์ ต้องหลบแล้วดูกลมกลืน และแนบเนียน และเลือกยันต์ที่กลางหลังของวัดทอง ที่นิยมก็คือตัว “เฑาะว์” พวกเนื้อเกิน พยายามให้มีให้น้อยที่สุด และสุดท้ายก็เลือกเนื้อสัมฤทธิ์เงิน แค่นี้ก็จะได้พระสวยและนิยมแล้ว